X
تبلیغات
رایتل
آغوشت

و آغوشت

اندک جائی برای زیستن

اندک جائی برای مردن

تا درآیینه پدیدار آئی

عمری دراز در آن نگریستم

من برکه ها ودریا ها را گریستم

ای پری وار درقالب آدمی

که پیکرت جزدر خلواره ناراستی نمی سوزد!

حضورت بهشتی است

که گریز از جهنم را توجیه می کند

دریائی که مرا در خود غرق می کند

تا از همه گناهان ودروغ

شسته شوم

وسپیده دم با دستهایت بیدارمی شود


ارسال شده در: یکشنبه 22 آبان‌ماه سال 1384 ، ساعت06:25 ب.ظ
نسخه قابل چاپ